و عشق بيحساب به زنان و تعبيرات بسيار زننده از توصيفهاى عاشقانه او بيان كرده كه نقل همه آن شرم آور است تنها به يك قسمت كه ملايمتر به نظر مىرسد قناعت مىكنيم . در كتاب اول ملوك و پادشاهان چنين مىخوانيم : و سليمان ملك سواى دختر فرعون زنان بيگانه بسيارى را از « موآبيان » و « عمونيان » و « ادوميان » و « صيدونيان » و « حتيان » دوست مىداشت از امتهايى كه خداوند بنى اسرائيل را فرموده بود كه شما به ايشان در نيائيد ( و ازدواج نكنيد ) و ايشان به شما در نيايند كه ايشان قلب شما را به خدايان خودشان مايل خواهند گردانيد ، و سليمان از راه محبت به ايشان ملصق شد ! و او را هفتصد زن بانويه ( عقدى ) و سيصد متعه ( موقت ) بود ! و ايشان قلبش را برگردانيدند ، و واقع شد وقت پيرى سليمان كه زنهايش قلبش را به سمت خدايان غريب برگردانيدند ، و قلبش مثل قلب پدرش داود با خدايش كامل نبود ! و سليمان در عقب « عشترون » خداى صيدونيان و « ملكوم » مكروه عمونيان ( بت عمونيان ) رفت ، و سليمان در نظر خداوند بدى كرد و مثل پدرش داود راه خداوند را تماما نرفت ! ! آن گاه سليمان مقام بلندى را به كوهى كه روبروى « اورشليم » است بخصوص « كموش » مكروه پسران عمون بنا كرد ، پس خداوند به سليمان غضبناك شد ، بسبب اينكه قلبش از خداوند خداى اسرائيل كه وى را دو مرتبه مرئى شد برگردانيد . . . و خداوند به سليمان گفت چون كه اين عمل از تو صادر شد ، و عهد مرا و فرائضى كه به تو امر فرموده نگاه نداشتى ، البته مملكت تو را از دست تو خواهم گرفت ! و به بنده ات خواهم داد ! نهايت به ايام تو اين را نخواهم كرد ، به سبب پدرت داود ، و از دست پسرت آن را خواهم گرفت . . . نهايت تمامى مملكت را از دست او ( سليمان ) نخواهم گرفت ، بلكه به پاس خاطر بنده من